كرده ، و محمد بن ابراهيم طباطبا كه در زمان مأمون ادعاى سربلندى نموده ، و هكذا حسين بن على عابد در زمان هادى در مدينهء منوره خروج نموده در ارض فخ به درجهء رفيعهء شهادت رسيد . دعبل بن على الخزاعى - عليه الرحمة - در قصيدهء تائيهء خود كه صديقهء كبرى [ س ] را مخاطب كرده اشاره به آن بزرگواران كرده مىگويد : قبور بكوفان و اخرى بطيبة * و اخرى بفخ نالها صلوات در بيان احوالات باقى امامزادگان اعظم - عليه السلام - در كتب انساب نام بسيارى از امامزادگان عظام را در اين خاك بهجت‌خيز نشان داده‌اند . الآن مرقد منور بعض از ايشان منكشف نشده چنان‌كه صاحب بحر الانساب و عترت علويه آورده‌اند كه هفتصد نفر امامزادهء عظيم‌الشان كه به دو واسطه يا به سه واسطه به ائمهء هدى - عليهم السلام - منتهى مىشوند در تبريز مدفونند . از آن جمله است ابراهيم بن حسين نوادهء امام زين العابدين و چند نفر ديگر كه نامشان در احوالات عون بن على و زيد بن على نوشته شده ، و بعضى را هم قبل از غلبهء روميه گنبدى و علامتى در مزار لازم‌الانوارشان بوده و لكن در فترت سلطنت صفويه خصوصا در زمان سلطنت سلطان محمد و سلطان صفى ، سپاه آل عثمان از روى بغض و عناد خراب و منهدم كردند كه بالمره آثار و علامتشان نمانده . اين را نكردند مگر به مكافات اعمال شاه اسماعيل - انار الله برهانهم - كه هرجا قبرى و علامتى از بزرگان اهل سنت و جماعت بود برانداخت . از آن جمله در دار السلطنهء هرات قبر فخر الدين رازى [ 23 ] و عبد الرحمن جامى را ويران و خراب ساخت و چون به دارالسلام بغداد رسيد قبر نعمان بن ثابت كوفى را كه مشهور به ابو حنيفه است شكافته باقى جسدش را از خاك برآورده بسوزانيد و محل قبرش را مبرز « 1 » قرار داد . اين مطلب در دست ملوك روميه سر

--> ( 1 ) . مبرز - مبال ، مستراح .